Jęczmień pochodzi z Azji i jest najbardziej rozpowszechnionym ze wszystkich zbóż, uprawy jego spotkać można we wszystkich strefach klimatycznych. Jest to roślina jednoroczna, jara lub ozima, mająca skromne wymagania klimatyczne i glebowe. Jęczmień jary o krótkim okresie wegetacyjnym może być uprawiany nawet na obszarach podbiegunowych, ponieważ doskonale znosi nawet niskie temperatury, a ozimy, dobrze znoszący suche i gorące klimaty - w strefie podzwrotnikowej. Pierwotnie jęczmień uprawiany był tylko na cele spożywcze, a więc na przykład do wyrobu mąki i kaszy, obecnie jest przede wszystkim zbożem paszowym, tylko w niektórych krajach, zwłaszcza ubogich, wykorzystuje się go do spożycia. Wysoko dochodowy jęczmień browarniany, uprawiany w optymalnych warunkach, ma zastosowanie w browarnictwie do wyrobu piwa. Jęczmień przeznaczony na pasze, jako mniej dochodowy, sadzony jest zwykle na glebach słabszych. Produkcja jęczmienia, dzięki zwiększaniu powierzchni i plonów wzrastała z 61 mln w 1950r. do 180 mln w 1990r., od lat 90-tych, z wyjątkiem Afryki, następuje zmniejszanie powierzchni upraw na korzyść innych zbóż. Największymi producentami jęczmienia są: Kanada, Rosja, Hiszpania, Francja i Niemcy, a także, choć na mniejszą skalę, uprawiany jest w takich krajach jak Turcja, Wielka Brytania, Australia, Chiny i Stany Zjednoczone.